برای خودت یک دایره ی اعتماد درست کن…
آنهایی که مهم هستند را بگذار درون دایره
کم اهمیت ترها را روی خط
و باقی را بیرون از این دایره!
هر وقت کسی حرفی به تو زد که خاطرت رنجید
ببین کجای دایره ات هستند؟
جزو افراد مهمند یا نه فقط هستند.
آیا براستی ارزش دارد از کسانی که برایمان اهمیتی ندارند برنجیم؟!
چرا بگذاریم آدمهای کم اهمیت زندگی مان
ما را نارحت کنند حتی برای ثانیه ای؟!.
این راز آرامش است …
یک "دایره ی فرضی"...